Инфраструктура

Радио/Микробранови линкови

Микробранови радиорелејни системи се технологија за пренос на дигитални и аналогни сигнали, како што се телефонските разговори на далечина, телевизиските програми и компјутерските податоци, радиопат меѓу две локации на линија на поглед. Во микробрановите радиорелеи, микробрановите се пренесуваат меѓу две локации со насочувачки антени, формирајќи фиксирана радиоконекција меѓу двете точки. Барањето на линијата на поглед го ограничува растојанието меѓу станиците до 40 или до 60 километри.

LAN Каблирање

Овие кабли претставуваат медиум низ кои информацијата обично преминува од еден мрежен уред на друг. Постојат неколку видови кабли кои често се користат со ЛАН-овите. Во некои случаи, мрежата ќе искористи само еден вид кабел, други мрежи ќе искористат цела палета на типови кабли. Видот на кабел избран за мрежата е поврзан со топологијата на истата таа мрежа, протоколите и големината. Да се разберат карактеристиките на различни видови кабли и како тие зависат од повеќе аспекти од мрежата е неопходно за развој на успешна мрежа.

Следните категории ги претставуваат видовите кабли искористени во мрежите:

- Незаштитен

- Заштитен

- Оптички кабел

- Коаксијален кабел

- Безжичен ЛАН

Оптички влакна

Оптичките влакна можат да се користат како медиум во телекомуникациските и компјутерските мрежи бидејќи се флексибилни и можат да се произведуваат како кабли. Посебно се корисни за комуникации на долги растојанија, бидејќи светлината поминува низа влакното со многу пониско слабеење отколку електричните кабли. Ова овозможува користење на помалку репетитори.

Сигналите кои минуваат низ каналите на влакната се модулирани на ниво на 111 GBit/s иако 10 или 40 Gbit/s е типична бројка во системите. Секое влакно може да носи повеќе независни канали, секој од нив со различна бранова должина на светлината. За примена на мали растојанија како мрежи во згради или објекти, оптичките кабли заштедуваат многу простор. Ова е така бидејќи едно влакно може да пренесува податоци повеќе отколку електрични кабли од категорија 5 на стандардот мрежни кабли. Влакното е исто така имуно на електрични пречки. Неоклопените оптички кабли не спроведуваат струја, што ги прави добро решение за заштита на телекомуникациската опрема во високонапонски средини, како електрични централи или метални комуникациски структури кои се изложени на громови. Исто така, се користат и во средини каде што постојат гасови, без опасност од запалување.

Видео надзор

Видеонадзорот е надзор на однесувањето, активностите или други променливи информации, често од луѓе со цел како влијание, раководење, управување или заштита. Ова вклучува набљудување од далечина со електрична опрема како CCTV камери.

CCTV е користа од видеокамерите да пренесат сигнал до одредено место на ограничен сет од монитори. Се разликува од емитувањето телевизија во тоа што сигналот не е пренесуван отворено, иако може да се користи од точка до точка (P2P), точка до повеќе точки, или мешани безжични конекции. Иако скоро сите видеокамери влегуваат во овој опис, терминот најчесто се користи за надзор во области кои имаат потреба од мониторинг како банки, казина, аеродроми, воени инсталации или обични продавници.

Во индустриските фабрики, CCTV опремата може да се користи за надзор на процеси од контролна соба, како на пример кога опремата не е погодна за луѓе. CCTV системите можат да работат постојано или пак од потребата за набљудување на некој настан. Многу понапредна форма на CCTV е користење на дигитални рекордери на видео DVR, кои обезбедуваат снимање со можност од повеќе години, со разноликост на квалитет и резултати, како и голем избор на опции. Од скоро време, децентрализираните IP камери, некои опремени со мегапикселни сензори, поддржуваат снимање директно на мрежно поврзани уреди или внатрешни флеш-мемории за целосна самостојна операција. Надзорот на јавноста користејќи CCTV е најчесто употребуван секаде во светот.

Противпожарни алармни системи

Еден противпожарен систем е уред дизајниран да ги предупредува луѓето со видео- и аудиоаларми кога има чад или пожар. Овие алармни системи се активираат од детектори на чад, топлина или од прекинувач за предупредување за пожар.

Контролните панели се мозокот на алармниот или противпожарниот систем. Одговорни се за различните влезни уреди како упатството и автоматските компоненти за детекција и за активирање на алармните излезни уреди како свирки, ѕвона, предупредувачки светла, итни телефонски линии и контролите на објектите. Контролните панели може да бидат од едноставни единици со единствен влез и излез, до комплексни компјутерски системи кои вршат надзор на повеќе објекти.

БМС

Функцијата на БМС е центрирана во концептот на интелигентни објекти. Неговата цел е да вршат контрола, надзор и оптимизација на сервисите на еден објект. Потенцијалот на БМС-концептот и неговата технологија е голем и постојано го менува начинот на живот на луѓето со ефектите од интелигентните објекти. Системите за менаџмент на објекти се користат најчесто во големи проекти со обемни механички, електрични и водоводни системи.

Системите поврзани со БМС обично контролираат 40 % од искористената енергија на зградата. Ако се вклучи и осветлувањето, оваа бројка достигнува до 70 %. БМС-системите се критична компонента во управувањето со потрошувачката на енергија. Во контролата на околината на објектот, БМС-системите понекогаш се поврзани со пристапната контрола или другите безбедносни системи како CCTV или сензорите за детектирање. Противпожарните системи и лифтовите исто така можат да бидат поврзани со БМС-системот за надзор.

Во случај да се детектира пожар панелот против пожар се активира и го затвора вентилациониот систем за да спречи проток на чадот и ги спушта лифтовите на приземје за луѓето да не можат да ги користат од безбедносни причини.

BMS се користи за поврзување со:

- Контролата за осветлување

- Контролата за напојување

- Греењето, вентилацијата и климата

- Безбедноста и надзорот

- Пристапната контрола

- Противпожарниот систем

- Лифтовите

- Водоводот

- CCTV

- И други инженерски системи

Комуникација

PABX системи

Бизнис-телефонскиот систем е повеќелиниски телефонски систем, обично користен во бизнис-средина, опфаќајќи системи кои се движат од мали до големи телефонски централи.

Бизнис-телефонскиот систем се разликува во инсталацијата од телефони со повеќе линии во тоа што искористените централни линии се пристапни во клучни системи од повеќе телефонски централи во системот и таквиот систем често нуди додатни карактеристики поврзани со ракувањето на повиците. Бизнис-телефонските системи се често класифицирани како клучни системи, хибридни системи и телефонски централи (PBX).

Еден клучен систем се разликува од телефонска централа (PBX) е во тоа што не бара оператор на прекинувачката табла да воспоставува конекции помеѓу кутиите од централните станици и станиците или меѓу самите станици. Технички, телефонските централи делат проток со централните телефонски системи, а во големите и покомплексни системи може да им конкурира на централните канцелариски системи во капацитетот и карактеристиките. Со клучните системи корисникот на станицата може да ги контролира конекциите директно користејќи прекинувачи на линијата што индицира статус на линии со вградени лампи.

Центар за повици

Центарот за повици е централизирана канцеларија која се користи за цели на примање или пренос на големи количини на повици преку телефон. Еден центар за дојдовни повици е опериран од компанијата кој администрира поддршка за корисниците. Центарот за излезни повици се користи за телемаркетинг, покана на добротворни или политички донации, колекција на долгови и маркетиншко истражување. Додатно за повикувачките центри може да се напомене дека колективно ракување со писма, факс, софтверска поддршка и електронска пошта на една локација е познато како контактен центар.

Повикувачкиот центар е управуван преку широк отворен простор за агенти од истиот, со работни станици, кои вклучуваат компјутер за секој агент, телефонски сет, слушалки поврзани со свич и една или повеќе станици за надзор. Може независно да се биде управуван или умрежен со други центри често поврзани со корпоративна компјутерска мрежа, вклучувајќи рамки, микрокомпјутери и LAN-ови. Гласовните и податочните преноси се поврзани низ сет од нови технологии кои се наречени под едно име компјутерска телефонска интеграција (CTI).

Контактен центар, исто познат како кориснички центар за интеракција, е централна точка на секоја организација од која сите корисници се раководат. Преку контактните центри, се рутираат битни информации до одредени луѓе, се следат контакти и се собираат податоци. Генерално, контактниот центар е дел од компанискиот менаџмент за кориснички врски (CRM). Денес корисниците ги контактираат компаниите преку телефон, електронска пошта, онлајн-разговор, факс и инстант-пораки.

Платежни системи

Aпликациите од типот IECCF нудат единствена колективна точка за канцелариски настани и информација за полнење од разни елементи на мрежата. Таа поврзува настани и ги пренесува до конвергентен платежен систем користејќи единствен интерфејс за да ја поедностави интеграцијата.

Таа е сигурен мод на искористен простор за снимање и пренесување до платежниот систем и го елеминира овој товар на сигурност и паѓањето на механизмите со индивидуални мрежни елементи. IECCF ја извршува оваа функција за платежниот систем, адресирајќи се до сервисниот провајдер и неговите барања за мрежна трансформација. IECCF може да биде распореден во корист од актуелните и гринфилд-носачите за нови LTE- и ИМС-распоредувања.

Вмрежување

Свичови

Брзиот раст на интернетот и во реално време зголемените мултимедиумски апликации создадоа потреба за подобрување на интернет-рутирачката технологија во смисла на пропусниот опсег, резултатите, приспособливоста и доставата на новите функционалности. Одредени предлози кои ја вклучуваат апликацијата на свич од второ ниво на третиот слој рутирање се направени за да им се спротивстават на предизвиците од погоре. Забележлив труд во оваа насока е IP-свичот.

Последните неколку години се видени неколку големи промени во интернет-сообраќајниот модел. Прво, интернетот во смисла на големина и волумен доживеа експлозија. Второ, зголемен е бројот на мултимедиум и апликации во реално време на мрежата. Овие промени ставаат голем притисок на мрежата за поддршка на висок пропусен опсег и нудат гаранција за квалитет. Досега, IP добро се однесуваше во однос на приспособливоста поради нејзината природа. Како и да е, чекор по чекор пакетот проследувајќи ја парадигмата на IP излегува дека е недоволен како поддршка на новите барања на мрежното работење и рутерите стануваат тесни грла. Како такви, постои потреба за подобрување во рутер-технологијата во смисла на резултатите во проследување на пакетите, адаптирање на нови функционалности на рутирање и обезбедување доволна гаранција за мрежата да го поддржува посакуваниот квалитет на услуга. Друга голема промена е претставувањето на технологијата на АТМ ‒ режимот на асинхрон пренос. Поради способноста за брзи промени, од индустријата е увидено како ветувачка технологија за побрза мрежна работа. Во секој случај, поголемиот дел од сегашните апликации се базирани на IP и оттаму зависи успехот на АТМ, неговите способности да поддржува IP и други повисоки хиерархии на протокол.

Рутирање

Експлозијата на интернет-сообраќајот ги направи IP-рутерите тесно грло на автопатот на информацијата. Со цел да се подобрат резултатите на рутерот, предложени се многу нови рутирачки механизми. Нивните заеднички карактеристики се механизми со мултислојни замени на етикети. Се реализираат како: а) обезбедување семантика да се поврзат етикети кон одредени текови на пакети; б) користење протокол за дистрибуција на врзувачка информација меѓу рутерите; в) препраќање пакети од дојдовен интерфејс до појдовен интерфејс базиран на информацијата од етикетите, а не од одредишната IP-адреса.

Препраќањето може да биде завршено во хардверот од страна на рутерот, или може да биде завршено софтверски со индексирање на етикетите од дојдовниот пакет во TIB (tag information base) за да се открие соодветниот излезен интерфејс. Резултатот е рутер со брзина на свич од второ ниво и флексибилност на мрежен рутер од трето ниво.

Протокол на рутирање

Протоколот на рутирање специфицира како рутерите комуницираат еден со друг, со ширење информации кое ви овозможува да изберете правци помеѓу кои било два јазли на компјутерска мрежа. Алгоритмите на рутирање одредуваат посебен избор на рута. Секој рутер има однапред знаење само за мрежи директно прикачени за него. Рутерскиот протокол ја дели оваа информација прво со најблиските соседи, а потоа со целата мрежа. На овој начин рутерите собираат информации од топологијата на мрежата. Иако постојат многу типови протоколи на рутирање, во широкиот опсег на IP мрежи се три главни класи:
Внатрешен портал на рутирање преку состојба на линк-рутирачки протокол како што се OSPF и IS-IS

Внатрешен протокол на рутирање преку вектори на растојание, рутирачки протокол, како RIPv2, IGRP и EIGRP

Надворешен портал на рутирање. Протоколот на граничен портал на рутирање (BGP), вектор на патека-рутирачки протокол кој се користи на интернет за размена на сообраќај помеѓу автономни системи.

Wi-Fi системи

Wi-Fi, исто и WiFi, односно вифи е популарна технологија која овозможува еден електронски уред да врши размена на податоци или да се конектира со интернетот безжично користејќи радиобранови. Името е заштитен знак и потекнува од аудиофил на Hi-Fi. Вифи-алијансата го дефинира вифи како секоја безжична локална мрежна околина (WLAN), чии производи се базирани на институтот за електрични и електронски инженери (IEEE) 802.11-стандардите.

Многу уреди можат да користат вифи, како на пример персоналните компјутери, конзолите за видеоигри, паметните телефони, одредени дигитални камери, таблети и дигиталните аудиоуреди. Овие уреди можат да се конектираат на мрежата, како што е интернетот, со уред за безжичен пристап. Ваквите уреди што претставуваат пристапни точки или хотспот, имаат досег од 20 метри внатрешно, а надворешно нивниот опсег е поголем. Нивната покриеност се состои од одредена област како мала соба со ѕидови кои ги блокираат радиобрановите или тоа може да биде голема површина која се покрива со повеќе такви пристапни точки.

Wi-Fi-то може да биде помалку сигурно отколку една жична конекција бидејќи на натрапниците не им треба физичка врска. Веб-страните кои користат SSL се сигурни, но со енкриптиран интернет-пристап и можат лесно да бидат препознаени како натрапници. Поради ова, вифито поприма разни технологии за енкрипција. Раната енкрипција WEP се докажа како лесна за пробивање. Поквалитетните протоколи како WPA, WPA2 се додадени подоцна. Во 2007 година е додадена нова опција наречена WI-Fi Protected setup (WPS), на која ѝ била пробиена лозинката од натрапник. Оттогаш вифи-алијансата презема повеќе мерки на претпазливост со надградба на тест-плановите и програмите за сертификација, со цел да се осигури дека сите сертифицирани уреди ќе бидат отпорни на напади.

ИТ системи

Сервери

Серверот е систем кој одговара на барања од компјутерската мрежа и обезбедува или помага да се обезбеди мрежен сервис. Серверите можат да работат на одреден компјутер, за кој исто се користи името сервер. Сепак, многу од компјутерите приклучени на мрежата можат да бидат сервери. Во многу случаи компјутерот може да обезбедува повеќе сервиси и да управува со повеќе сервери.

Серверите оперираат со клиент-сервер архитектура. Серверите претставуваат компјутерски програми кои служат на барањата од други програми за клиентите. Така, серверот изведува некои задачи во име на клиентите. Клиентите обично се конектираат на серверот преку мрежата, но можат да работат на својот компјутер. Во контекст на интернет-протоколот IP, мрежно работење, серверот е програма која работи како интернет-приклучок.

Серверите често обезбедуваат битни сервиси ширум мрежата, кои можат да бидат во однос на приватни корисници во некоја голема организација или на јавни корисници преку интернетот. Типичните сервиси се серверите за базни податоци, за пренос на документи, за електронска пошта, за веб-страна, за игри или апликации и друго.

Бројни системи користат модел на клиент/сервер-мрежно работење, вклучувајќи сервиси како веб-страни и електронска пошта. Алтернативен модел е P2P-типот на архитектура која овозможжува сите компјутери да се однесуваат како сервер или клиент, во зависност од потребата.

Кластери

Кластер е компјутерски поим кој означува еден или повеќе сектори на дискета или на тврд диск што оперативниот систем или диск-контролорот ги третира како една целина. При запишување на датотека на диск-оперативниот систем, го дели на блокови што ги сместува во различни гроздови распоредени по целиот диск. Во ФАТ-табелата се чуваат податоците за гроздовите на една датотека и нивната местоположба.

Кластерот е најмалото логичко количество на дисков простор, кое може да биде искористено за сместување на содржината на една датотека. Не е неопходно гроздот да биде составен од физички соседни сектори на дискот ‒ тој може да опфаќа повеќе од една патека или да е составен од последователни сектори во самата патека. Ова не треба да се поистовети со фрагментација на диск.

Персонални компјутери, лаптопи и таблети

Има толку голем избор на електронски уреди на пазарот денес, што претставува тешкотија за клиентите да се одлучат за што да ги потрошат своите пари. Лаптопот и таблетот се секаде познати, а тоа се должи на фактот што им даваат посебни искуства на нивните корисници.

Лаптопот генерално се карактеризира како преносен персонален компјутер, уред на кој можете да ги извршите сите задачи кои можат да се извршат и на десктоп, но со удобноста на преносливост и флексибилност.

Таблетите, од друга страна, моментално се врв на преносната технологија. Тие се компактни и многу лесни за носење. Но тие ја немаат процесната моќ како еден лаптоп. Нивната функционалност како пресметувачки уред е многу ограничена, но сепак за одредени луѓе доволна.

Персоналниот компјутер е компјутер со генерална цел, чиј опсег на можности и цена го прават да биде корисен за индивидуални лица и со кој се оперира директно, без посредство од компјутерски оператор.

Системи за складирање

Системите за складирање или системите за чување податоци или меморија се технологија која се состои од компјутерски компоненти и медиуми за снимање. Се користи за да се меморираат дигитални податоци. Тоа е основната функција и основна компонента на сите компјутери.

УПС

Ова се уреди кои овозможуваат итно напојување кога изворот на енергија откажува. УПС-ите се разликуваат од заменските системи за напојување, како и од генераторите во тоа што овој уред овозможува заштита од преоптоварување на изворот на енергија. Тие користат батерија и обично рокот на работа додека трае батеријата е многу краток, но доволен за правилно да се исклучат уредите приклучени на него.
ИТ безбедност

Интернет безбедност

Интернет-безбедноста е гранка на компјутерската безбедност конкретно поврзана со интернет. Нејзината цел е да се воспостават правила и мерки против нападите преку интернет. Интернетот претставува еден несигурен канал за размена на информации, што доведува до висок ризик од упад на хакер или измама. За заштита на пренос на податоци, се користат различни методи, вклучувајќи енкрипција.

TCP/IP може да се направи безбеден со помош на криптографски методи и протоколи кои се развиени за обезбедување на комуникациите преку интернет. Овие протоколи вклучуваат SSL и TLS на веб-сообраќај, PGP за имејл и IPSec за безбедност на мрежниот слој.

Безбедносни системи

Интернет-безбедноста е гранка на компјутерската безбедност конкретно поврзана со интернет. Нејзината цел е да се воспостават правила и мерки против нападите преку интернет. Интернетот претставува еден несигурен канал за размена на информации, што доведува до висок ризик од упад на хакер или измама. За заштита на пренос на податоци, се користат различни методи, вклучувајќи енкрипција.

TCP/IP може да се направи безбеден со помош на криптографски методи и протоколи кои се развиени за обезбедување на комуникациите преку интернет. Овие протоколи вклучуваат SSL и TLS на веб-сообраќај, PGP за имејл и IPSec за безбедност на мрежниот слој.

Бекап системи

Во информациската технологија терминот бекап (резервна копија), е процес со кој се копираат и архивираат податоци, за во случај оригиналниот сет на податоци да биде изгубен. Правењето копија на податоците има две причини. Примарната цел е да се повратат изгубените податоци, а втората причина е да се повратат податоци од минато време, преку програма која ни служи да го врати системот во претходно издание на работа.

Успешно правење на резервна копија ‒ бекап почнува со селектирање и екстракција на кохерентни единици на податоци. Повеќето податоци на модерните компјутерски системи се складираат во дискретни единици познати како документи. Овие документи се организираат во системи. Документите кои постојано се ажурираат се наречени „живи“ и претставуваат предизвик за да биде извршен бекап. Одлуката на што да се изврши бекап е потешка од што изгледа. Ако се направи бекап на премногу непотребни податоци, складиштето ќе се наполни многу брзо.

Апликации

Гостопримство

Апликациите кои наоѓаат примена во угостителството вклучуваат точка на продажба, управување со имот, централни системи, деловна интелигенција, е-комерција, лојалност, CRM, загуба за превенција, дистрибуција со цел управување, управување со работна сила, инвентар за управување и плански решенија за добра. Нашиот тим за дизајнирање на хардверот не само што работи на дизајнот и на распоредување на производите туку нуди преглед на производниот процес.

Тикет решенија

За нас удобност значи постоење опции кои ја олеснуваат употребата. Одделот за развивање на веб-апликации е најнов додаток во склопот на услуги кои ги нудиме. Како дел од него, ние нудиме развивање апликации за онлајн-тикет системи или системи за нарачка, чија апликација може да биде во генерирањето на комплексни онлајн-нарачки или тикет-системи како дел од некое „help & support“ решение.

Веб апликации

Развојот на веб апликации е процес и практика на развивање веб апликации. Исто како и за традиционалните апликации за десктоп, веб апликациите имаат разни нивоа на ризик. Една персонална страна е многу помалку изложена на ризик отколку на пример, страна за следење на берзата. За некои проекти, безбедноста, софтверските багови и сл. претставуваат голем проблем.

Нова стратегија за компаниите со апликациски софтвер е да обезбедат веб-пристап до софтвер претходно дистрибуиран како локална апликација. Зависно од типот на апликацијата, може да бара развој на потполно нов пребарувачки интерфејс или приспособување на веќе постоечка апликација која користи различна технологија на претставување. Овие програми му дозволуваат на корисникот да плаќа месечни или годишни стапки на плаќање за користење на одредени апликации без да мора да ги инсталира на тврд диск. Компанијата која ги следи овие стратегии е позната како сервисен провајдер на апликации (ASP) и истата прима многу внимание во индустријата со развој на софтвер.

Веб развој

Веб-развојот ја опфаќа целокупната подготовка и изработка на интернет-страници. Развивањето на интернет-софтвер може да варира од изработка на наједноставна статична страна до најкомплексни веб-апликации, електронски бизниси и мрежни сервиси.

Ние нудиме сè ‒ од идеи за интернет-страници и нивната структура и дизајн, до изработка со комплетно „front-end“ и „back-end“ програмирање и дополнителна поддршка во зависност од потребите на вашата компанија.

ПОЧЕТНА | ПАРТНЕРИ | WE MAKE IT WORK | KASPERSKY МРЕЖА | ОПШТЕСТВЕНА ОДГОВОРНОСТ | ЕДУКАЦИЈА | КОНТАКТ
Copyright © KABTEL Co., Ltd. 2001-2018. Сите права се задржани.